Polskie Centrum Linuxa

Sponsorowany przez firmę Novell projekt Mono opublikował pierwszą wersję beta Moonlighta 4. Jak informują autorzy, nowe wydanie linuksowej implementacji microsoftowej wtyczki Silverlight dla przeglądarek Firefox i Chrome zawiera wszystkie funkcje wprowadzone do Silverlighta 3. Po osiągnięciu tego etapu ich celem jest teraz optymalizacja interfejsów programistycznych wdrożonego przed około rokiem Silverlighta 4.

Microsoft pracuje już nad Silverlightem 5, którego wersję beta zaplanowano na pierwszą połowę tego roku. Silverlight i jego otwartoźródłowy odpowiednik, podobnie jak Adobe Flash, służą do pisania i prezentacji tak zwanych aplikacji RIA (Rich Internet Application). Po opublikowaniu wspomnianej wersji testowej jest już niemal pewne, że twórcy Moonlighta porzucą oficjalne wydanie 3 przeglądarkowej wtyczki i z edycji Moonlight 2.4 od razu przeskoczą na wersję 4.

Do nowych funkcji Moonlighta 4 beta należą między innymi tryb Out-of-Browser, obsługa akceleracji grafiki z wykorzystaniem GPU, transformacje 3D i możliwość posługiwania się jednostkami cieniowania GPU do filtrowania grafiki. Wtyczka może teraz używać linuksowego API V4L2 oraz ma wbudowane kodeki H.264 i AAC.

Podczas instalacji większych aplikacji Debian korzysta z tzw. metapaczek – są to wirtualne paczki które automatycznie ściągają wszystkie niezbędne zależności. Tak np. posiadając zainstalowany system podstawowy i chcąc zainstalować środowisko GNOME wystarczy zainstalować jedną metapaczkę – gnome-core (wersja minimalistyczna), której zależności zaopiekują się wszystkimi bibliotekami, aplikacjami itp.

Ma to jednak swoje minusy ponieważ niestety (czasem stety) działa to w jedną stronę. Chcąc usunąć całe GNOME polecenie usunięcia metapaczki gnome-core, usunie tylko metapaczkę, ale nie jej zależności i właściwe pliki środowiska. Kolejnym minusem jest to że nie wszyscy przepadają za proponowanymi programami GNOME które instalują się wraz z całą metapaczką. Nie wszyscy przepadają np. za przeglądarką Epiphany (lub klientem pocztowym Evolution itp.) która instaluje się wraz z środowiskiem, a próba usunięcia takiej aplikacji skutkuje usunięciem całego GNOME.

Usuwanie metapaczek jest bardzo proste, lecz pomijając ten fakt w internecie cały czas znajduje tematy dotyczące „Epiphany usuwa GNOME…” itp, dlatego postanowiłem napisać krótką notkę.

Posługujemy się koniecznie APT-em, APTITUDE też potrafi to zrobić ale tutaj wykonamy to APT-em.

1

2

# apt-get remove <nazwa-metapaczki> #np. gnome-core
lub
# apt-get remove epiphany-browser

W pierwszym przypadku APT zwróci zapytanie czy na pewno chcemy usunąć metapaczkę i wyświetli listę aplikacji które nie są już potrzebne, ponieważ były zainstalowane jako zależności tej metapaczki oraz oznajmi że te wszystkie aplikacje zostaną usunięte przy okazji użycia opcji apt-get autoremove (APTITUDE prawdopodobnie od razu proponowałby wyczyszczenie niepotrzebnych zależności – czyli całego gnome, a my tego nie chcemy).

W drugim wypadku APT także zwróci zapytanie i zasugeruje usunięcie również pakietu gnome-core (lub gnome) albo pozostawienie aplikacji zainstalowanej. Tak samo jak w pierwszym wypadku wyświetli aplikacje które już są nie potrzebne i że zostaną usunięte przy autoremove.

Sęk w tym że po usunięciu metapaczki musimy pokazać APT-owi że te wszystkie niepotrzebne aplikacje które są „osierocone” są zainstalowane ręcznie przez użytkownika, a nie jako zależności podczas instalacji metapaczki. Wtedy nie będzie się czepiał że są niepotrzebne i nie usunie ich. W tym celu po prostu całą listę aplikacji którą wyświetlił APT po wydaniu powyższego polecenia wskazujemy do instalacji, czyli:

# apt-get install <wklejamy-liste-osieroconych-pakietow-po-usunieciu-metapaczki>

APT zwróci odpowiedz do każdego pakietu że jest on już zainstalowany w systemie i że został oznaczony jako zainstalowany ręcznie. I to wszystko, teraz możemy już usuwać dowolne aplikacje, jak chcemy i czym.

Mam nadzieje że napisałem zrozumiale, w razie pytań proszę pisać.

Od momentu kiedy Google w minionym roku wydał na licencji Open Source przejęty od On2 Technologies kodek wideo VP8 i za jednym zamachem powołał do życia projekt Open Web Media (WebM), obrońcy stworzonego przez MPEG wraz z ITU-T standardu branżowego MPEG4 AVC (H.264) wymieniają cios za ciosem ze społecznością Wolnego i Otwartego Oprogramowania. Do odtwarzania treści wideo za pomocą wprowadzonego wraz z HTML5 tagu <video> Firefox, Opera i Google Chrome będą używać jedynie formatu WebM (oraz Ogg Theora). Przypomnijmy też, że Google dopiero niedawno zrezygnował z H.264 we własnej przeglądarce. Z kolei format H.264 bez dodatkowych wtyczek jest obsługiwany przez Safari (Apple). Również przygotowywana wersja przeglądarki Internet Explorer 9 odtwarza H.264 bez dodatków, chociaż przeglądarka Microsoftu będzie mogła używać także WebM. Microsoft jest jednak nieufny wobec VP8 w związku z ewentualnymi kwestiami patentowymi. Przed kilkoma dniami zarządca licencji H.264 MPEG LA zrealizował wcześniejsze pogróżki i zaczął oficjalnie zbierać roszczenia patentowe przeciwko WebM.

Abstrahując od patentowych przepychanek, członkowie MPEG spotkali się pod koniec stycznia w Daegu (Korea), aby zająć się koordynacją innych projektów. Chodzi tu nie tylko o bardziej efektywne kodowanie materiałów w 3D i wizualne metody wyszukiwania, ale także o przewidziane na marzec zebranie propozycji (Call for Proposals) standardu Type-1 Video Coding Standard dla multimediów dystrybuowanych w Internecie. Type 1 odnosi się w tym przypadku do modelu licencyjnego ISO, który przewiduje użytkowanie wolne od opłat licencyjnych. Celem nowej metody kompresowania ma być "znacznie lepsza wydajność kodowania niż w MPEG-2 osiągająca poziom H.264 Baseline Profie"; bliższe szczegóły nie są na razie znane.

W dyskusji o standardach wideo internetowego adwokaci kodeków otwartoźródłowych już wielokrotnie wzywali właścicieli patentów do H.264 do udostępnienia profilu Baseline bez opłat; ci jednak, zamiast spełnić takie żądania, woleli na stałe znieść opłaty licencyjne za darmowe strumieniowanie wideo kodowanego w H.264. Niewykluczone, że dysponenci zasobu patentowego obawiają się, że rezygnując z ochrony patentowej dla profilu Baseline, wypuszczą z ręki zbyt wiele sznurków, aby w przyszłości móc zapewnić efektywne działanie modelu licencjonowania dla bardziej skomplikowanych profili H.264.

Trudno powiedzieć, jak bardzo członkowie MPEG zaangażują się w prace nad nowymi kodekami. Wprawdzie zdają sobie oni sprawę z problemów z wideo internetowym, ale jednocześnie wielu z nich jest zaangażowanych w tworzenie H.264 i może nie będą szczególnie zachwyceni ideą wolnej od opłat alternatywy dla tego standardu, bo żeby spotkała się ona z zainteresowaniem np.Mozilli, będzie trzeba ją wydać na jednej z akceptowanych licencji Open Source.

Opis dotyczy Noname'owego nadajnika bluetooth, telefonu Sony Ericsson i dystrybucji Slackware 13.1 (current) z domyślnym kernelem (2.6.35-huge-smp).

Wykrywamy urządzenie:

$ lsusb
Bus 006 Device 004: ID 0e5e:6622 Conwise Technology Co., Ltd. CW6622 

Niezbędne pakiety:

1
2
3

$ ls -a /var/log/packages/blue*
/var/log/packages/blueman-1.21-i486-1  /var/log/packages/bluez-firmware-1.2-i486-1
/var/log/packages/bluez-4.87-i486-1    /var/log/packages/bluez-hcidump-1.42-i486-3

Ładujemy moduły:

1
2
3
4
5
6
7

# modprobe bluetooth
# modprobe l2cap
# modprobe sco
# modprobe rfcomm
# modprobe bnep
# modprobe hidp
# modprobe btusb

Następnie przechodzimy do katalogu /etc/rc.d gdzie znajdują się ..

Skrypty startowe:

1
2

# chmod 0755 /etc/rc.d/rc.bluetooth
# /etc/rc.d/rc.bluetooth start

Po wykryciu urządzenia output hciconfig powinien wyglądać mniej więcej tak:

# hciconfig
hci0:   Type: BR/EDR  Bus: USB
        BD Address: 11:11:11:11:11:11  ACL MTU: 672:3  SCO MTU: 48:1
        UP RUNNING PSCAN ISCAN
        RX bytes:2007 acl:45 sco:0 events:54 errors:0
        TX bytes:896 acl:13 sco:0 commands:31 errors:0

W tacce systemowej powinna pojawić się ikonka bluetooth, klikamy w nią prawym myszki, następnie Adapters i tam ustawiamy opcje dotyczące widoczności i nazwy urządzenia (naszego komputera). W telefonie wchodzimy do menu zdalne sterownie >- Desktop i możemy sterować komputerem za pomocą telefonu.

Wgrywanie plików *.hid:

Aby poprawnie wgrać plik *.hid (kilka można znaleźć na KDE-apps.org) należy wysłać plik z komputera, telefon automatycznie powinien rozpoznać typ pliku i wrzucić go do odpowiedniego katalogu (wrzucanie plików *.hid do głownego katalogu pamięci telefonu nie działa) a następnie zapyta się czy nie chcemy go uruchomić.

Konfiguracja skrótów:

Niestety aby w pełni cieszyć się ze zdalnego sterowania via bluetooth musimy konfigurować skróty w każdej aplikacji, jednak z racji tego że klawiszy w telefonie jest niewiele nie jest to duży problem ;)